ΤΥΠΟΙ ΜΫΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ

Δεν θα επιτύχετε ποτέ τη μέγιστη εφικτή μυϊκή σας μάζα εάν δεν εκμεταλλευτείτε/διεγείρετε και τους τρεις τύπους υπερτροφίας. Ή τουλάχιστον, θα συντηρηθεί κατά πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Κάθε ένας από αυτούς τους τρεις τύπους έχει τα δικά του εγγενή οφέλη όπου λειτουργούν και συνεργικά.

 

1. Σαρκοπλασματική Υπερτροφία: Έχουμε αύξηση των μη συσταλτών στοιχείων που περιβάλλονται από το σαρκείλημμα (κυτταρικοί πυρήνες, μιτοχόνδρια, λυσοσώματα, σταγονίδια λίπους, κόκκια γλυκογόνου,κ.α.) και στο σαρκόπλασμα (γλυκογόνο, μυοσφαιρίνη, γλυκολυτικά ένζυμα, φωσφορική κρεατίνη και αμινοξέα). Στην πραγματικότητα όμως μόνο μερικά από τα παραπάνω στοιχεία, έχουν δυνατότητα αύξησης, τα στοιχεία αυτά είναι τα μιτοχόνδρια, το ενδομυϊκό λίπος, η φωσφορική κρεατίνη και τα γλυκολυτικά ένζυμα. Ακόμη πρέπει να υπολογίζουμε ότι τα περισσότερα από αυτά τα στοιχεία συνδέονται με ποσότητες νερού. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι όταν έχουμε μυοϊνιδιακή υπερτροφία, έχουμε συγχρόνως και ανάλογη ποσότητα και σαρκοπλασματικής υπερτροφίας, λόγω αυξημένων αναγκών των στοιχείων του σαρκοπλάσματος από την λειτουργία της πρόσθετης μάζας της μυϊκής ίνας. Αντίθετα όταν έχουμε σαρκοπλασματική υπερτροφία μπορεί να έχουμε ελάχιστη ή καθόλου αύξηση του μεγέθους των μυϊκών ινιδίων.Μερικές φορές απορρίπτεται ως «μη λειτουργική» υπερτροφία, επειδή οι μύες σας θα είναι μεγαλύτεροι χωρίς σημαντική αισθητή αύξηση.

 

2. Μυοϊνιδιακή Υπερτροφία: έχουμε αύξηση του μεγέθους και του αριθμού των μυϊκών ινιδίων και όχι των μυϊκών ινών. Τα μυϊκά ινίδια αυξάνονται σε μέγεθος μέσω έντονης προπόνησης μέχρι να φθάσουν σε ένα συγκεκριμένο μέγεθος, γενετικά προκαθορισμένο για τον καθένα, όταν φθάσουν σε αυτό το μέγεθος και τα προπονητικά ερεθίσματα συνεχίζουν να είναι έντονα, τότε τα μυϊκά ινίδια σχίζονται κατά μήκος, με τέτοιο τρόπο ώστε το κάθε ινίδιο χωρίζεται και δίνει δύο μυϊκά ινίδια, δίνοντας έτσι την δυνατότητα για παραπέρα αύξηση της μάζας τους, μέσω εντατικής προπόνησης. Η αύξηση του μεγέθους και του αριθμού των μυϊκών ινιδίων έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της εγκάρσιας διατομής της μυϊκής ίνας με συνέπεια την περαιτέρω αύξηση της μυϊκής δύναμης. Για το λόγο αυτό μπορεί να συναντήσουμε την μυοϊνιδιακή υπερτροφία και σαν λειτουργική υπερτροφία ή υπερτροφία των συσταλτών στοιχείων. Αναφέρεται επίσης και ως «λειτουργική υπερτροφία», αυξάνεται η δύναμη καθώς αυξάνεται ο αριθμός των συσταλτικών πρωτεϊνών σε ένα μυϊκό κύτταρο. Οι μύες γίνονται «πυκνότεροι», αλλά δεν προστίθεται οπτικό μέγεθος τόσο γρήγορα όσο στην σαρκοπλασματική υπερτροφία.

 

3. Αύξηση Πυρήνων: Πολύ λιγότερη γνωστη από τα δύο προηγούμενους τύπους. Αναφέρεται στην αύξηση των πυρήνων στα μυϊκά κύτταρα. Γιατί δεν είναι πολύ δημοφιλές; Επειδή ο μέσος ασκούμενος δεν έχει υπομονή… Η προσθήκη πυρήνων δεν προσδίδει δύναμη ή μέγεθος αμέσως!! Ωστόσο, μακροπρόθεσμα μπορεί να αυξήσει τον ρυθμό ανάρρωσης (rate of recovery) και της σύνθεσης πρωτεϊνών κατά τη διάρκεια μελλοντικών φάσεων υπερτροφίας.

Μην προσπαθήσετε να εκμεταλλευτείτε και τους τρείς τύπους ταυτόχρονα στον ίδιο μεσόκυκλο (δεν λειτουργεί πολύ καλά λόγω διαφορετικών προπονητικών ερεθισμάτων και βιολογικών/βιοχημικών ”οδών’).

 
 

Υπερπλασία μϋικών ινών: Χρησιμοποιώντας τον όρο Υπερπλασία μυϊκών ινών εννοούμε την αύξηση του αριθμού των μυϊκών ινών. Στη πραγματικότητα υπερπλασία των μυϊκών ινών δεν υφίσταται και κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί μόνο σε παθολογικές καταστάσεις. Οι υποστηρικτές της μυϊκής υπερπλασίας υποστηρίζουν ότι υπάρχει πιθανότητα αύξησης του αριθμού των μυϊκών ινών από τα κύτταρα δορυφόρους (satellite cells) τα οποία προέρχονται από τους μυοβλάστες, (αρχέγονων κυττάρων που από τη σύντηξη τους προέρχεται η μυϊκή ίνα). Κατά την σύντηξη αυτή 5% – 10% των μυοβλαστών παραμένουν ανεξάρτητοι εντός της κυτταρικής μεμβράνης (σαρκείλημμα) με τη μορφή των δορυφόρων κυττάρων. Τα δορυφόρα κύτταρα ενεργοποιούνται κατά την επανένταξη στην δραστηριότητα/προπόνηση ύστερα από τραυματισμό του μυϊκού ιστού ή μεγάλο διάστημα αποχής (γενικά σε περιπτώσεις ατροφίας) και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο κατά την αποκατάσταση των μυϊκών τραυματισμών. και στην ταχύτερη ανάπτυξη του μύικού ιστού (muscle memory).

Αφήστε μια απάντηση